Een dag op Wiltz van Jacqueline Batelaan
Om half 8 gaat de wekker bij mijn hoofdleidermaatje en is het echt tijd om eruit te gaan. Rustig even wakker worden…wat is het vandaag ook alweer voor een dag? O ja we gaan survival activiteiten doen! Als we om 8 uur alle deelnemers wakker maken, staan die al snel te trappelen om mee te gaan doen aan het outdoorprogramma. Om half 10 worden we verwacht bij mamouth, die voor ons de dag zal verzorgen. De groep wordt in 2e gedeeld en iedereen krijgt een helm op en een veiligheidsgordel om. Tja dames, de helm is echt verplicht en ach..die haren zitten toch al niet meer zoals het zat toen we zaterdag vertrokken. Vol goede moed vertrekken de groepen de bossen door op weg naar de plek waar het gaat gebeuren. De ene groep gaat touwbruggen, klimmen en tokkelen en de andere groep gaat aan de slag bij de pampa paal en moet al abseilend weer van de berg zien te komen, nadat ze eerst over een stalen koord boven een afgrond hebben gelopen…
Tussen de middag hebben de koks voor een heerlijke loempia gezorgd en tijdens het eten komen de eerst verhalen los. Pff best lastig die wiebelende paal en die kabel hing echt hoog! Wanneer iedereen gegeten heeft, wisselt de groep om en gaan ze enthousiast de berg weer op. Ook nu weer worden heel wat hindernissen genomen en grote angsten overwonnen. Als we de laatste deelnemer die bevend beneden aan de berg staat, beloven dat ze haar stijltang(?????) mag gebruiken om haar haar mee te stijlen, staat ook zij plat tegen de berg en komt tokkelend naar beneden. Super gaaf om te horen dat iedereen alles durfde! En overal vanaf is geweest.
Zelf heb ik deze dag voor een gedeelte bij het outdoorterrein meegemaakt, maar ook op het terrein was er het een en ander te doen. Alle troep van het gezellige feestje van de avond ervoor opruimen en de afwas doen bijvoorbeeld. Ook de wind die er die dag waaide zorgde voor een beetje extra werk door de partytent even de lucht in te blazen… Aan het einde van de dag kwamen alle deelnemers enthousiast terug en was het tijd om even te relaxen. Beetje chillen in de zon of zwemmen in de beek. En natuurlijk de belofte van de stijltang. Moeder had gezegd dat het niet anders kan dan dat we stroom op kamp hebben, want zonder stroom kun je niks. Laten we nu net een grote busaccu hebben staan en een omvormer, dus al snel struikelde iedereen die de keukentent in kwam over een draadje van een stijltang. T moet toch niet veel gekker worden hoor!
Als avondmaal hadden de koks die dag de easywok op het programma staan. Alle deelnemers mochten zelf een bakje maken met ingrediënten die ze graag door hun noodles wilde en voor hun neus werd alles heerlijk klaargemaakt in twee grote wokpannen. Een groot succes!
Na het eten en de afwas hebben we nog een bosspel gedaan en bij terugkomst brandde er een heerlijk kampvuur. Gezellig hebben we daar nog een poos gezeten en het was nog lang onrustig op het kampterrein van Wiltz…..